:: พวกเมิงเคยตื่นจากฝันมั๊ย...ตอนแรกมันก็จารุ้สึกดีเว่ย แต่อีกชั่วอึดใจเดียวที่รู้ความจริง ความรู้สึกมันกลับตรงข้ามเลยหว่ะ... นี่กุไม่ได้คิดถึงพวกเมิงมากเกินไปนะเว่ย กุแทบไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่กุฝันหว่ะ... ฝันเห็นพวกเมิงทุกคน ฝันปนกันมั่วไปหมด ม.2 ม.3 ยันม.6 ไม่เว้นมหาลัย กุจับทุกคนมาผสมปนกันเละเทะ แต่กุก็เห็นพวกเมิงมีความสุขกันดี กุก็มีคามสุข แต่ก่อนแรกๆ 1เมษา ก็รวมกันดีอยู่หรอก พอปีผ่านไปๆ 1เมษาไม่ว่าง เออไม่เป็นไร เลื่อนได้ๆ ชิวๆ 2 เมษา 3 เมษา ก็ได้ พอหลังๆ กุถามพวกเมิงหน่อยดิ ยังจำวันที่ 1เมษา ได้ป่าว จิงๆอ่ะวันที่ 1เมษา มันไม่ได้เป็นวันพิเศษอะไรเลย มันเป็นวันที่พวกเราอุปโลกขึ้นมาเอง วันนี้เราต้องมารวมกันนะ ทุกปีๆ แต่สำหรับกุตอนนี้นะ วันไหนๆก็ได้อ่ะ ขอให้พวกเมิงมีใจมาเจอกันก็พอแล้ว...
วันก่อนไอฉึกเรียกไปแดกข้าวที่จุฬา กุอยู่หอที่รังสิต ถ้ากุไปก็ต้องนั่งรถถ่อไปกลับสองสามชั่วโมง แล้วอีกสองวันกุก็มีสอบ จิงๆวันนั้นก็มีไม่กี่คนหรอก แต่กุก็ไป เพราะกุอยากไป ไปถึงก็ไม่ได้ทำไร ไปแดกข้าวข้างบานสามย่าน แดกกันอยู่ห้าหกคน นั่งคุยกัน พอแดกเส็ดก็เดินเล่นแถวนั้น แค่นี้อ่ะ แค่นี้กุก็มีความสุขแล้ว ที่กุเล่าทั้งหมดนี่กุไม่ได้จะด่าคัย ไม่ได้กระแทก ไม่ได้ประชดคัย กุก็แค่อยากให้พวกเมิงมีวันที่อยากเจอกันมั่ง ไม่ต้อง 1เมษาก็ได้ จิงๆวันไหนก็ได้ ถ้ากุว่าง กุไปได้หมด กุรอพวกเมิงอยู่ . . . ไม่อยากจะตื่นจากฝันเลย . . .

      :: ข้างบนนี้อาจเป็นเรื่องที่รู้กันไม่กี่สิบคน แต่ไม่เป็นไร จะบอกอะไรให้ฟังนะ คำว่าเพื่อนกว่าจะเป็นกันได้ ไม่ใช่แค่วันสองวัน มันใช้เวลานานเป็นปี แล้วคำว่าเพื่อนจะขาดกันได้บางคนก็แปบเดียว แต่ในความคิดกุ คัยที่กุเรียกได้เต็มปากเต็มคำว่าเพื่อนแล้ว ให้ตายยังไงเมิงก็ยังเป็นเพื่อนกุ  คัยที่มีเพื่อนเก่า ก็นึกถึงเพื่อนเก่าๆบ้าง อย่าหายไปเฉยๆ แล้วเพื่อนที่คบกันอยู่ตอนนี้ ถ้าอยากทำอะไรก็ทำไปเลย ไม่ต้องไปกลัวโน่นกลัวนี่ ใช้ชีวิตปัจจุบันให้คุ้ม เวลามันผ่านมาแล้วก็ผ่านไป จะไปนั่งเสียดายทีหลังก็ไม่มีประโยขน์แล้ว  จะทำก็ทำได้แค่ฝัน . . . เท่านั้นแหละ

ปล. แปลกเนอะ ในฝัน ฝันถึงเรื่องตอนมัธยมแท้ๆ แต่กลับมี เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ Textlie เข้าไปอยู่ในฝันด้วยเฉยเลย มันไม่ได้แปลว่าอะไรทั้งนั้นแหละนอกเสียจาก . . . ความเป็นเพื่อนที่มันไม่ต่างกัน . . .