...เคยมีคนบอกไว้ว่าช่วงแห่งความสุขมันมักจะสั้น...
... แต่ว่าช่วงเวลาอันแสนสั้นนั้นมันก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความทรงจำที่ดี ...

     ไปลพบุรีเพื่อไปเรียนรู้การทำผ้ามัดหมี่
สิ่งที่ได้กลับมานั้นไม่ใช่แค่เพียงผ้ามัดหมี่
แต่เป็นความรักและผูกพันธ์ของเพื่อนที่หาได้ไม่บ่อยนัก

น้ำใจจากชาวบ้านที่ซึ่งไม่ได้มีอันจะกินซักเท่าไหร่
มันมีมากจนเทียบไม่ได้กับน้ำใจที่เหือดแห้งของคนเมืองที่มีอันจะเหลือกิน

กับข้าวบ้านๆถ้าได้นั่งกินพร้อมกับเพื่อนที่รู้ใจแล้ว
มันก็อร่อยกว่าอาหารแพงๆตามภัตตคารเป็นไหนๆ

ช่วงเวลาดีๆที่แสนสั้น แต่...อื้ม อย่างน้อยๆมันก็เป็นช่วงเวลาที่ดีๆ จิงมั๊ย

**************************************************

. . . ช่ ว ง เ ว ล า ดี ๆ ที่ มี กั บ เ ธ อ ค น นี้ 
จ ะ เ ป็ น ช่ ว ง เ ว ล า ดี ๆ ที่ จ ะ ไ ม่ ย อ ม ใ ห้ ผ่ า น ไ ป
ใ ค ร เ ล่ า เ ล ย จ ะ รู้ ว่ า สั ก วั น คุ ณ จ ะ พ บ ใ ค ร 
สั ก ค น ที่ ไ ม่ ต้ อ ง เ ดิ น ผ่ า น
ห า ก วั น นั้ น ไ ด้ ล อ ง ห ยุ ด ดู เ พื่ อ พ บ กั น . . .

... กับป้าบัว ...ขอบคุนความรักความเอาใจใส่ที่ให้มามากมายมหาศาล ไม่ต่างจากแม่ที่มีให้ลูกคนนึง
กับครูวินัย ...ขอบคุนกับความรู้ที่ให้มาอย่างหมดเปลือก ขอบคุนความหน้านิ่งและความฮาอย่างคาดไม่ถึง
กับครูตุ๋ย ...ขอบคุนการมัดหมี่ที่แน่นซะ...
กับครูมันทนา ...ขอบคุนของว่างสารพัดที่มีมาไม่ขาดสาย
กับน้องบี ...ขอบคุนที่ยอมแบ่งปันความรักจากพ่อ-แม่ แล้วก็บ้าน มาให้พวกพี่ๆ นะนางเอก
กับจานอ๋อย ...ขอบคุนที่สร้างโอกาศดีๆ ทำให้พวกเราได้ไปลพบุรีครั้งนี้ แล้วก็คางคกที่ทำให้กุต้องตื่นแต่เช้า...-*-
กับปุ๊กกี้ ... หมั่นเขี้ยวเจงเจง ไอ้หมาขี้ค้อน เสแสร้ง เปรี้ยวตีนชะมัด...-*- ...แต่มันก็น่ารักดี
กับไอ้เพชร ....เกลียดมัน แมวสกปรก อ้อนตีน ขี้มูกไหล แดกน้ามจากส้วม...-*-
กับเพื่อนๆที่รัก ...ขอบคุนที่ช่วยกันทำเวลาที่ผ่านไปให้มันเป็นอีกช่วงเวลาดีๆที่จะจำไปจนตาย ขอบคุนความฮา ความเจี้ยวจ้าว โวยวาย ที่ทำให้ชีวิตมีสีสัน

***ขอบคุนลพบุรีที่สร้างโอกาศดีๆและทำให้เกิดช่วงเวลาดีๆกับคนดีๆ ที่กรุงเทพไม่ค่อยจะมี
***ขอบคุนความผูกพันธ์ความรักและเอาใจใส่...ที่รู้สึกได้ว่ามากเป็นพิเศษ ถึงมันจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันก็เป็นช่วงเวลาดีๆที่มี...ขอบคุนจิงๆ...นะ