CHATCHAI 的个人资料~: [h]On[G] [B]aKe[R]ia[...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
~: [h]On[G] [B]aKe[R]ia[N] :~8月23日 ：：. . . ช่ ว ง เ ว ล า ดี ดี กั บ ค น ดี ดี . . . ：： ...เคยมีคนบอกไว้ว่าช่วงแห่งความสุขมันมักจะสั้น... ไปลพบุรีเพื่อไปเรียนรู้การทำผ้ามัดหมี่ น้ำใจจากชาวบ้านที่ซึ่งไม่ได้มีอันจะกินซักเท่าไหร่ กับข้าวบ้านๆถ้าได้นั่งกินพร้อมกับเพื่อนที่รู้ใจแล้ว ช่วงเวลาดีๆที่แสนสั้น แต่...อื้ม อย่างน้อยๆมันก็เป็นช่วงเวลาที่ดีๆ จิงมั๊ย ************************************************** . . . ช่ ว ง เ ว ล า ดี ๆ ที่ มี กั บ เ ธ อ ค น นี้ ... กับป้าบัว ...ขอบคุนความรักความเอาใจใส่ที่ให้มามากมายมหาศาล ไม่ต่างจากแม่ที่มีให้ลูกคนนึง
7月30日 กุ . . . ตื่ น จ า ก ฝั น . . . . . . . . . " เ ฮ้ ย ! ! ! ไอ่ก้อนไปแดกข้าวป้าตู่กัน. . . " เสียงใครไม่รู้ตะโกนมาตอนเพิ่งลงจากรถ 91 เกือบทุกเช้าที่กุมาโรงเรียนแต่เช้า แต่แทบไม่มีซักวันเลยที่กุจาเข้าโรงเรียนก่อนเสียง Labor Omnia Vincit... ไม่แปลก เพาะพวกเมิงก็ไม่ค่อยทันเหมือนกุอะแหละ ทุกเช้าไม่ใครก็ใครจะต้องชวนกันออกไปกินข้าวหน้าโรงเรียน ไม่ป้าตู่ก็เจ๊หวี ร้านมืด แล้วก็ร้านอื่นๆ สันหากันกินมาไม่มีหยุด ข้าวโรงอาหารอร่อยๆก็ไม่มีคัยคิดจะกินกัน พอกินเสร็จก็ยังไม่รีบเข้าโรงเรียนกันนะต้องนั่งรอให้ใกล้เวลา7.40 แล้วพวกเราก็ต้องรีบวิ่งตาลีตาเหลือก เพื่อจาไปให้ทันเพลงLabor พอเข้าแถวพวกเราก็คุยกันชิบหาย เหมือนไม่ได้เจอหน้ากันมาเป็นปีทั้งๆที่เมื่อวานเย็นเพิ่งเตะบอลแล้วแยกย้ายกันกลับบ้านไปนอน "นี่...พวกแกจะคุยกันให้ตายห่าไปข้างเลยใช่มั๊ย คุยกันได้ทุกวี่ทุกวันไม่เบื่อมั่งหรือไงไอเด็กพวกนี้นี่..." เสียงคุ้นๆที่ได้ยินทุกวัน พอหันไปก็เห็นมีสบัวยืนตะโกนด่า เป็นภาพซ้ำๆเดิมๆที่เห็นเป็นประจำทุกวัน แต่ก็ไม่มีคัยเลยซักคนที่กัวแกด่า เงียบไปซักพักก็หันกลับมาคุยกันใหม่ พอหลังเคารพธงชาติ สวดมนต์แล้ว พวกเราก็เดินเรียงแถวกันเดินขึ้นบันไดไปบนห้องกัน พอเดินใกล้ถึงบันได อ้าว! ไอหยี ไอหด... วิ่งเข้ามาแทรกแถวเป็นประจำเกือบทุกวัน เนื่องจากมาไม่ค่อยทันเคารพธงชาติ ต้องแอบวิ่งมาเสียบที่แถว จาได้ไม่ได้ไม่โดนมีสสมพิศเรียก เดินขึ้นบันได้ไปพอเกือบถึงห้อง ไอ่เชี่ยเบส!!! โทรสับเมิงดัง . . .
". . . ป๊าดีด่าดีดับ ป้าดีด่าดีดี๊ดับ ป๊าดีด่าดีดาดั๊มโบ ปาดีดา . . ." อ่าว เสียงแมสเสจกุเอง แล้วในใจก็นึก รีบตื่นได้แล้ว เด๋วไปโรงเรียนไม่ทัน กุดีจัยตาสว่างในใจคิดวันนี้จาไปทำไรกันกะพวกเมิงดี แต่...เอ๊ะ !!! เด๋วดิ เชี่ย... นี่กุปี3 แร้วนะ กุไม่ได้อยู่ม.3 กุจาไปเจอพวกเมิงที่โรงเรียนได้ไง...กุใจหายเลยหว่ะเมิง น้ำตาแทบเล็ด มะกี้กุฝันไป . . .
:: พวกเมิงเคยตื่นจากฝันมั๊ย...ตอนแรกมันก็จารุ้สึกดีเว่ย แต่อีกชั่วอึดใจเดียวที่รู้ความจริง ความรู้สึกมันกลับตรงข้ามเลยหว่ะ... นี่กุไม่ได้คิดถึงพวกเมิงมากเกินไปนะเว่ย กุแทบไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่กุฝันหว่ะ... ฝันเห็นพวกเมิงทุกคน ฝันปนกันมั่วไปหมด ม.2 ม.3 ยันม.6 ไม่เว้นมหาลัย กุจับทุกคนมาผสมปนกันเละเทะ แต่กุก็เห็นพวกเมิงมีความสุขกันดี กุก็มีคามสุข แต่ก่อนแรกๆ 1เมษา ก็รวมกันดีอยู่หรอก พอปีผ่านไปๆ 1เมษาไม่ว่าง เออไม่เป็นไร เลื่อนได้ๆ ชิวๆ 2 เมษา 3 เมษา ก็ได้ พอหลังๆ กุถามพวกเมิงหน่อยดิ ยังจำวันที่ 1เมษา ได้ป่าว จิงๆอ่ะวันที่ 1เมษา มันไม่ได้เป็นวันพิเศษอะไรเลย มันเป็นวันที่พวกเราอุปโลกขึ้นมาเอง วันนี้เราต้องมารวมกันนะ ทุกปีๆ แต่สำหรับกุตอนนี้นะ วันไหนๆก็ได้อ่ะ ขอให้พวกเมิงมีใจมาเจอกันก็พอแล้ว... :: ข้างบนนี้อาจเป็นเรื่องที่รู้กันไม่กี่สิบคน แต่ไม่เป็นไร จะบอกอะไรให้ฟังนะ คำว่าเพื่อนกว่าจะเป็นกันได้ ไม่ใช่แค่วันสองวัน มันใช้เวลานานเป็นปี แล้วคำว่าเพื่อนจะขาดกันได้บางคนก็แปบเดียว แต่ในความคิดกุ คัยที่กุเรียกได้เต็มปากเต็มคำว่าเพื่อนแล้ว ให้ตายยังไงเมิงก็ยังเป็นเพื่อนกุ คัยที่มีเพื่อนเก่า ก็นึกถึงเพื่อนเก่าๆบ้าง อย่าหายไปเฉยๆ แล้วเพื่อนที่คบกันอยู่ตอนนี้ ถ้าอยากทำอะไรก็ทำไปเลย ไม่ต้องไปกลัวโน่นกลัวนี่ ใช้ชีวิตปัจจุบันให้คุ้ม เวลามันผ่านมาแล้วก็ผ่านไป จะไปนั่งเสียดายทีหลังก็ไม่มีประโยขน์แล้ว จะทำก็ทำได้แค่ฝัน . . . เท่านั้นแหละ ปล. แปลกเนอะ ในฝัน ฝันถึงเรื่องตอนมัธยมแท้ๆ แต่กลับมี เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ Textlie เข้าไปอยู่ในฝันด้วยเฉยเลย มันไม่ได้แปลว่าอะไรทั้งนั้นแหละนอกเสียจาก . . . ความเป็นเพื่อนที่มันไม่ต่างกัน . . . 11月20日 MORE 3/6 In Memories..." .....เวลาที่ผ่านมา กุบอกได้เลยว่ากุมีความสุกมากทีได้ใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนเดียวกับพวกมึงทุกคน อาจจามีความทุกข์บ้างในบางเวลา แต่เราก็ปรับความเข้าใจกันได้ เป็นเรื่องธรรมดา
ห้อง 6 ในชั้นมัธยมต้น สำหรับกุคิดว่าเป็นห้องที่ดีที่สุด เพราะห้องนี้ได้สอนอะไรต่อมิอะไรมากมายให้กับพวกเราทุกคน ห้องนี้ดีกว่าทุกห้อง ห้องนี้มีทุกอย่างในชีวิตวัยรุ่น ไม่ว่าจะการเรียน กีฬา ดนตรี เพื่อน ความทุกข์ ความสุข สิ่งที่ชอบและไม่ชอบ ครูที่ดี ครูที่ขี้บ่น ครูที่เข้าใจเรา ครูที่รักพวกเรา และความสามัคคีในห้องเรา
วันเวลาอันมีค่าได้ผ่านมา มันหล่อหลอมชีวิตในวัยรุ่นของพวกเราทุกคนให้เป็นไปในทางที่พวกมึงต่างก็ชอบหรือไม่ชอบบ้างก็แล้วแต่ พวกมึงทุกๆคนที่เป็นเพื่อน ไม่ว่าใครจะเดินผ่านไป หรือใครที่จะเดินผ่านมา แต่พวกมึงได้เข้ามานั่งอยู่ในหัวใจของกุแล้ว กุขอบอกแบบไม่อายเลยว่า กุรักพวกมึงทุกคน
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะเห็นหน้าพวกมึงอีกในม.4 แต่มันคืออนาคนที่เราไม่สามารถทำนายได้ แต่เราสามารถสร้างมันได้ด้วยมือของพวกมึงทุกๆคน อนาคนเราเป็นคกำหนดเอง เป็นคนกำหนดเส้นทางเดินของตัวเอง อย่ามัวแต่จมปลักอยู่กับอดีต อดีตมันก็เป็นเพี่ยงสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดี รุ้สึกแย่เมื่อเรานึกถึง
สุดท้ายนี้สำหรับเวลาที่เหลืออยุ่อีก2เดือน และปิดเทอมอีก2เดือนครึ่ง คงจะเป็นเวลาในช่วงสุดท้ายที่พวกเราชาวม.3/6ทุกคนจะอยู่ด้วยกัน มันคงเป็นเวลาที่เป้นได้ทั้งเวลาที่มีความสุกที่สุดและปวดร้าวที่สุด กุขอให้พวกมึงรักกันไว้ในช่วงเวลาที่เหลืออยู่ ยังไงซะแม้ว่าจะได้เจอกันอีกหรือไม่ได้เจอกันในกลางเดือน พฤษภาคมหน้า ก็ขอให้ทุกคนได้ใช้เวลาที่เหลืออยุ่นี้ให้คุ้มที่สุด ไปละ ..... "
..........................บทความนี้พวกเมิงก็คงคุ้นๆกันดี ไม่ว่ากุจะกับไปอ่านมันอีกซักกี่ที กุก็รับรุ้ได้ถึงความรักความเข้าใจและความรู้สึกดีๆที่พวกเรามีให้กันนั้นช่วงเวลานั้น ยังไงกุก็ยังยืนยันนะว่าช่วงเวลานั้นอ่ะ เป็นช่วงเวลาที่กุมีความสุกที่สุดในชีวิต แล้วกุก็คิดว่าชั่วชีวิตนี้จะหาความสุกแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว อย่างมากก็เป็นความสุกอื่นๆที่เทียบเท่า แต่มันก็ไม่ใช่ความรู้สึกที่ได้เจอในตอนนั้น แต่ยังไงยังไงแล้วมันก็เป็นแค่อดีต อดีตที่มีคุนค่าต่อความทรงจำของชีวิตกุมากๆ อดีตมันเป็นสิ่งที่เราควรจดจำและนึกถึงแต่สิ่งดีๆ แต่อนาคตต่างหากที่จะเป็นสิ่งที่ดำเนินต่อไปแล้วเราก็ต้องทำมันให้ดีที่สุด หากเราทำอนาคตของเราไม่ดีแล้ว แน่นอน มันก็จาไม่มีอดีตดีๆให้เราจดจำอีกต่อไป
กุรักพวกเมิงจิงๆหว่ะ อยากเจอ อยากคุย อยากนั่งๆนอนๆทำอะไรอะไรด้วยกัน เดินเล่นด้วยกัน เตะบอลด้วยกัน เล่นบาสด้วยกัน ไปเลี้ยงเด็กกำพร้าด้วยกัน เลี้ยงเด็กตาบอด เด็กหูหนวก เด็กออทิสติด เด็กพิการอยากไปเที่ยวทะเล อยากไปเที่ยวถ้ำ เที่ยวเขา เทียวเกาะ เที่ยวดอย เที่ยวที่ไหนๆก็ได้ที่มีพวกเมิง เมื่อไหร่วะ เมื่อไหร่พวกเราจาได้มีเวลาดีๆกันอีกวะ ปิดเทอมใหญ่นี้ ไม่ว่ายังไงกุก็ของจองตัวพวกเมิงไว้นะ คิดถึงหว่ะ...................
- - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - - - - - - - - -
คนที่ได้เข้ามาอ่าน ไม่ว่าจาเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกะบทความนี้ ถ้าได้อ่านแล้ว ทุกๆคนก็คงรุ้สึกได้ถึงมิตรภาพที่ดีมากๆถึงมากที่สุด หรืออาจจะรุ้สึกว่านี่มันอะไร ไร้สาระ แต่ขอให้รุ้ไว้ว่าสิ่งทีได้อ่านไปเนี่ย ไม่ใช่ว่าจะเจอกันได้ทุกคน คนที่เจอก็โชกดีไป แต่คนที่ยังไม่เจอ ก็รอต่อไป คงได้เจอซักวันแน่ๆ...
ยังไงก็ขอย้ำว่า อดีตเป็นเพียงสิ่งที่ควรค่าแก่การจดจำ เราไม่สามารถย้อนกลับไปได้ถึงแม้จะอยากย้อนกลับไปมากซักแค่ไหน แต่สิ่งที่มันต้องดำเนินต่อไปก็คือปัจจุบันและอนาคต เราต้องทำมันให้ดีที่สุด ไม่เช่นนั้น เราก็จะไม่มีแม้แต่อดีตดีๆที่เราจะจดจำอีกเลย
10月21日 FiRst SteP !!!เพิ่งจาทำspace คั้งแรก ทำม่ายค่อยจะเป็น เห็นคนอื่นทำกันสวยๆทั้งนั้นเลย
ทำได้แค่นี้แหละเก่งแล้ว ก็อยุ๋บ้านพอดีมันไม่มีไรทำก็เลยมาทำเล่นๆ เอาเพลงมาให้ฟังด้วยแหละ
เพาะดี ไปหาซื้อมาฟังดิ LIPTA เพาะทั้งอัลบัมเลย ลองฟังดูนะ
*คัยทำspaceเก่งๆมาช่วยสอนมั่งดิ... |
|
||||||||||||||||||
|
|
